euro gulden
 

ondergang van het wetsen

een blik in de financiёle toekomst - wat politici ons niet vertellen
waarzegger kijkt in de financiele toekomst

Democratische gaten - stemhek

Nostredamus – 22-8-2011

Democratie is een systeem van de meeste stemmen gelden. Wat echter niet goed is geregeld in de democratie is wie er mogen stemmen. In de praktijk wordt er gestemd binnen bestaande grenzen. Dus alle mensen die in Nederland wonen stemmen voor afgevaardigden in het Nederlandse parlement. De stemgrens komt hier dus overeen met de landsgrens. Maar stel je voor, dat de inwoners van Friesland op een goed moment vinden dat zij zelf hun eigen zaken willen regelen. Dan is dat niet op democratische wijze te realiseren.

Hier is een interessante asymmetrie. Het samenvoegen van stemeenheden is zeer wel mogelijk. Als twee of meer landen samen een Unie willen worden, dan is dat te regelen door in elk land met meerderheid te stemmen voor de Unie. Maar als de Unie eenmaal een feit is, dan is het van dat ogenblik af niet meer mogelijk om met een meerderheid in ťťn van de oorspronkelijke landen zich af te splitsen van het geheel.

Het vreemde is dat dit bij de politieke elites ook zo wordt gevoeld. Het samenvoegen van eenheden is een streven, dat legitiem wordt geacht, zoals het streven naar een Europese politieke federatie. Het afsplitsen van een eenheid wordt daarentegen als extremistisch gezien, zoals het streven naar Vlaamse, Catalaanse, Schotse of Koerdische onafhankelijkheid. Officieel beleid is dikwijls om zoveel mogelijk afsplitsing te voorkomen, alsof een niet-afgesplitste situatie altijd beter is dan een afgesplitste situatie. Tsjechie en Slowakije hebben laten zien, dat dit beslist een onjuist uitgangspunt is. Het oude Joegoslavie bewijst de inconsequente gedachten bij de internationale politieke elites. Terwijl de verschillende bevolkingsgroepen in BosniŽ-Hercegovina elkaar naar het leven stonden, stond men erop dat het Servische en het Moslimdeel samen een land zouden vormen, terwijl beide partijen een voorkeur hadden voor een afsplitsing. In Kosovo daarentegen was de internationale gemeenschap wel voorstander van afsplitsing van Kosovo als zodanig, maar weer niet voor afsplitsing van het noordelijke Servische deel van Kosovo van de rest van Kosovo. Enige logica is in deze gedachtengang niet te ontdekken.

De ontbrekende variabele in het denken van de internationale gemeenschap is het begrip volk of culturele eenheid. Dit is kennelijk zodanig besmet geraakt in de loop van de tijd, dat het geen leidraad mag zijn bij landen engineering. In Afrika moeten volgens de geldende doctrine de bestaande grenzen worden gehandhaafd omdat anders het continent aan stammentwisten ten onder zou gaan. De consequentie van deze politiek is dat de meeste landen nog steeds bestaan uit met elkaar de macht  beconcurrerende volkeren met alle onrust vandien. In Soedan is vijftig jaar burgeroorlog nodig geweest om eindelijk de totaal verschillende volkeren in het noorden en in het zuiden hun eigen staat te geven. Afrika zou gebaat zijn bij vele Tsjecho-Slowaakse culturele scheidingen. Hetzelfde geldt voor Irak. Geef de Koerden, de Soennieten en de Shiiten hun eigen staat en de onderlinge strijd kan worden gestaakt. BelgiŽ is onbestuurbaar, maar op de een of andere manier wordt het kennelijk extremer geacht om twee verschillende volkeren hun eigen problemen te laten oplossen, dan hen geforceerd in een kunstmatige staat permanent ruzie te laten maken.

Bij het streven naar een Europese politieke Unie zien we het omgekeerde beeld. Het samenvoegen van vele zeer verschillende culturele eenheden wordt door een Europese elite als het walhalla gezien. Zij zien het kennelijk als democratischer wanneer over zaken als pensioenleeftijd, belastingen, corruptiebestrijding en dierenbescherming door alle Europeanen tegelijk wordt gestemd met als uitkomst een compromis, waar niemand echt blij mee is, dan wanneer ieder volk voor zijn eigen oplossing kiest. Het omgekeerde is natuurlijk waar. De meest democratische toestand is een situatie waarbij ieder volk de soevereiniteit heeft over zijn eigen besluiten. Om die toestand te bereiken hebben hebben IndonesiŽ, India, Colombia, Congo en Vietnam hard gevochten. Het is dus volstrekt onlogisch als we in Europa deze verworvenheden weer zouden moeten opzeggen.

Om op termijn mogelijk te maken dat volkeren soeverein over hun eigen toekomst kunnen beslissen zullen er democratische voorzieningen moeten komen, die een verplaatsing van het stemhek mogelijk maken. Daarbij moeten er garanties zijn, dat er geen “cultural engineering” plaatsvindt in de vorm van bewust aangewakkerde migratiestromen om op die manier gebied in te lijven, dat oorspronkelijk aan een andere culturele entiteit toebehoorde.   

 

 
 

belgie

soedan

tsjechie slowakije


 
 
links
 
 

  |   mijn eerste miljoen   |   waardeinvest   |   goud en zilver   |   beleggingsindex   |   loonrijden   |   het westen 5x failliet   |   ict top jobs   |   koopeiland   |   weekfolders   |