euro gulden
 

ondergang van het wetsen

een blik in de financiёle toekomst - wat politici ons niet vertellen
waarzegger kijkt in de financiele toekomst

Vlaanderen onafhankelijk door splitsing euro?

Nostredamus – 6-9-2011

BelgiŽ verkeert al langere tijd in crisis. Eigenlijk is het verbazingwekkend, dat het land nog niet is gesplitst in een onafhankelijk Vlaanderen en een onafhankelijk WalloniŽ. De splitsing van de euro kan dit proces in een stroomversnelling brengen.

Europa is bezig een transfer unie te worden net zoals BelgiŽ. De zuidelijke lidstaten in Europa nemen daarin dezelfde positie in als WalloniŽ in BelgiŽ, namelijk als ontvangers van grote subsidiestromen. Europa staat op een kruispunt, dat cruciaal is voor de ontwikkeling van het continent in de toekomstige decennia. Lang hebben politici gedacht, dat keuzes konden worden uitgesteld, of half gemaakt, of geleidelijk gemaakt. In de praktijk schoven politici daarom besluiten voor zich uit of namen ze halve maatregelen. Op gelijke wijze dacht men in BelgiŽ dat het land vanzelf wel zou verdampen en daarom op communautair gebied geen duidelijke besluiten nodig waren. In Europa is nu het punt gekomen dat de fundamentele keuze tussen federatie en confederatie niet meer kan worden ontlopen. De federatie is dan het model van een Europese superstaat naar analogie van de Verenigde Staten van Amerika, de confederatie is een lossere samenwerking van onafhankelijke staten en is meer het model van de oude EEG (Europese Economische Gemeenschap). De Europese elite kiest daarbij voor de federatie, de Europese volkeren kiezen voor de confederatie. De komende tijd zal het democratisch gehalte van Europa op de proef worden gesteld: winnen de volkeren het van de elites (democratie: het volk regeert), of leggen de elites hun wil op aan de volkeren?

Richting 1: Europese Federatie
Dit is tot nu toe de denkrichting van de Europese elite. Volgens deze visie kunnen de problemen met de euro alleen maar worden opgelost door de gezamenlijke munt vergezeld te doen gaan van een gezamenlijke economische en monetaire politiek. Met andere woorden, er moet een Europese regering komen, die de politieke besluiten neemt op het vlak van de economie. Het zal duidelijk zijn, dat dit betekent, dat de lidstaten het grootste deel van de nog resterende soevereiniteit moeten overdragen aan de Europese Staat en daarmee de Europese Federatie grotendeels een feit is. Door de elite wordt druk uitgeoefend om bevoegdheden over te dragen door uitspraken als: “We hebben ontzettend veel te danken aan de Euro, dat wordt niet beseft” en “We exporteren heel veel, daarvoor is de euro essentieel”. De eerste uitspraak wordt nooit hard gemaakt. Dat kan ook niet, want er kan niet worden aangetoond dat de economie zienderogen opveerde na de introductie van de euro, en er kan ook niet worden aangetoond, dat landen als Noorwegen, Zweden, Denemarken en Groot-BrittanniŽ, die buiten de eurozone zijn gebleven, het zoveel slechter doen dan landen met de euro. Het essentieel zijn van de euro voor de export is natuurlijk onzin. Bovengenoemde niet-euro landen zijn ook gote exporteurs en hebben er kennelijk geen last van niet in de eurozone te zitten.

Richting 2: Europese Confederatie
Dit is de denkrichting van de meerderheid van de bevolkingen van de lidstaten. Samenwerking zoals vroeger met de EEG is prima. Maar het overdragen van bevoegdheden naar Europa over zaken, die we beter zelf kunnen regelen, dat willen we niet. In feite is het al te ver gegaan en moeten we ophouden met het op Europees niveau regelen hoeveel augurken er in een pot moeten en hoe hoog een glazenwassersladder mag zijn. De euro hadden we ook niet moeten invoeren met zoveel landen, die een totaal andere sociale en politieke cultuur hebben. Een gezamenlijke munt kan alleen maar functioneren tussen landen met een vergelijkbare houding ten opzichte van begrotingsdiscipline en met een vergelijkbare economische ontwikkeling.

We zien tot nu toe dat de politieke besluiten nog grotendeels op het eerste spoor zitten. Er worden miljarden overgemaakt naar Griekenland, de ECB koopt obligaties op van Griekenland, Portugal, Ierland, Italie en Spanje. Het EFSF (European Financial Stability Facility) noodfonds garandeert leningen tot 750 miljard euro. Er wordt over gesproken om het noodfonds uit te breiden naar 4000 miljard. Er wordt gesproken over het uitgeven van euro-obligaties, zodat het verband tussen landspolitiek en financiŽle gevolgen helemaal zoek is, enz.. De weerstand neemt intussen toe. Onder druk van de Echte Finnen werd de onderpand deal tussen Finland en Griekenland gesloten, waardoor Finland de facto niet meedoet aan de reddingsoperatie van Griekenland. De Nederlandse regering voelt zich voortdurend geroepen stoere taal uit te slaan onder druk van de PVV en Angela Merkel trapt op de rem omdat de Duitse publieke opinie en delen van het parlement steeds meer moeite krijgen met de transfer politiek.

Het meest waarschijnlijke scenario is, dat de politiek de hete aardappel nog zo lang mogelijk voor zich uit schuift. Echter, de bedragen, die gemoeid zijn met de redding van de euro zullen zo groot zijn, dat ook de kredietwaardigheid van de noordelijke lidstaten zal worden aangetast. Op dat moment zal het protest onder de bevolking zodanig zijn gerezen, dat de elite zal terugdeinzen en de euro uit elkaar valt.

In dat geval is er een goede mogelijkheid, dat de economisch sterke lidstaten van de huidige eurozone samen verder willen gaan met een Neuro (noord-euro). Deze lidstaten zijn dan: Duitsland, Oostenrijk, Finland, Nederland en Luxemburg. BelgiŽ als zodanig kan niet aansluiten omdat de Belgische economie niet voldoende aansluit bij Noord-Europa. Echter, de Vlaamse economie sluit qua cultuur en kracht wel aan bij Noord-Europa. Het is WalloniŽ dat ervoor zorgt dat BelgiŽ in Zuid-Europese toestanden verzeilt raakt. Op dat moment staat Vlaanderen voor de keus: sluit Vlaanderen zich aan bij Noord-Europa en doet dus mee met de Neuro, of blijft Vlaanderen samen optrekken met WalloniŽ. De laatste keuze is niet vrijblijvend: Vlaanderen kiest dan voor Zuid-Europa. Het is een keuze tussen economische voorspoed en economische achteruitgang, een keuze tussen een Vlaanderen dat Noord-Europees en dus zichzelf kan zijn, of een Vlaanderen, dat wordt meegetrokken in een Zuid-Europese omgeving met Zuid-Europese gewoonten, waarbij iedere inspanning van Vlaanderen direct door anderen geconsumeerd zal worden. Als Vlaanderen voor zichzelf en voor voorspoed kiest, dan zal de taalgrens de Neuro-grens worden, tussen de Noord-Europese en Zuid-Europese munten. BelgiŽ zal dan in elk geval gesplitst zijn in twee volledig onafhankelijke economieŽn. Mocht BelgiŽ daarna nog bestaan, dan bestaat het uit niet veel meer dan de koning en het nationale voetbalelftal.  

 

 
splitsing belgie
 
mijn eerste miljoen


 
 
links
 
 

  |   mijn eerste miljoen   |   waardeinvest   |   goud en zilver   |   beleggingsindex   |   loonrijden   |   het westen 5x failliet   |   ict top jobs   |   koopeiland   |   weekfolders   |